Według nieistniejącej już definicji ministra kultury "zawód kaskadera filmowego polega na odtwarzaniu ról aktorskich wymagających od wykonawcy wykorzystania odpowiednich umiejętności, związanych z podejmowaniem ryzyka".
Kaskader to osoba, która jako
dubler wykonuje w filmach lub przedstawieniach teatralnych niebezpieczne sceny takie jak: wypadki samochodowe, sceny walki, upadki z dużych wysokości, palenie się, topienie się, ewolucje konne, motocyklowe itp. Kaskader może w pewnych sytuacjach wykonywać samodzielne zadania aktorskie, z którymi związane jest pewne ryzyko i niebezpieczeństwo. Kaskader pracuje pod okiem koordynatora kaskaderów, którego praca polega według wyżej wspomnianej definicji na
"wykonywaniu czynności reżyserskich w zakresie realizowanych na planie filmowym scen kaskaderskich, aktorskich scen niebezpiecznych i scen walki". Poza odpowiednią sprawnością i umiejętnościami, których nabywa w trakcie wieloletniego treningu w szkole, kaskader musi posiadać odpowiednie licencje, uprawniające do wykonywania poszczególnych efektów.
W zawodzie kaskadera na równi liczą się predyspozycje fizyczne i charakterologiczne. Najważniejsza jest rzetelność w pracy i samodoskonalenie się. Liczy się wszechstronność w wielu dyscyplinach. Konieczna jest odpowiedzialność, umiejętność pracy w grupie, punktualność, systematyczność, a także odwaga i hart ducha. Profesjonalny kaskader musi pamiętać o upływie czasu i w związku z tym powinien stale ćwiczyć, by utrzymać kondycję i formę.
Nie chodzi jednak tylko o sprawność ciała, lecz także, a może przede wszystkim, o pełną kontrolę umysłu nad ciałem. Krzepa i tężyzna fizyczna ma mniejsze znaczenie. Wykorzystywana niewłaściwie może być bowiem zgubna w skutkach. Generalne znaczenie ma pokora w stosunku do wykonywanego zawodu i zdrowy rozsądek. Każdy kaskader powinien nauczyć się bać i kontrolować strach oraz stosować świadomie techniki psychofizyczne.